Ռևիզորի հաջորդ համարում, ի թիվս այլ նյութերի, կարդացեք.

Աննա Գալստյանը քննարկում է Արշիլ Գորկու արվեստի կարգավիճակը` Նյու Յորքի Արդի արվեստի թանգարանի առաջին տնօրեն, հետպատերազմյան ամերիկյան մոդեռնիզմի «հիմնադիր հայրերից» մեկի, Ալֆրեդ Բարի քննադատության մեջ:

Ֆեմինիստ արվեստագետ ու արվեստի տեսաբան, հետպատերազմյան ամերիկյան մոդեռնիզմի սուր քննադատ՝ Մերի Քելլիի հարցազրույցը ռևիզորին:

Սիրանուշ Բեգլարյանը քննարկում է հայ խոշորագույն միջնադարագետ՝ Սիրարփի Տեր-Ներսիսյանի արվեստաբանության մեթոդաբանությունը՝ արվեստաբանության ֆրանսիական և ամերիկյան ավանդույթների հատման տեսանկյունից:

Կարդացեք 2007-ի մարտ-հուլիս ամիսներին Լոս Անջելեսի Արդի արվեստի թանգարանում կազմակերպված WACK! Art and the Feminist Revolution ցուցահանդեսի համատեքստում ընթերցված անգլիացի ֆեմինիստ արվեստաբան Գրիզելդա Փոլոքի բանախոսությունը (հեղինակի թույլտվությամբ՝ ռևիզոր հանդեսին):

Կարեն Բիչախչյանը Անրի Մատիսի «Տիկին Մատիսը. Կանաչ գիծ» կտավի օրինակով քննարկում է անձի երկատման երևույթը՝ հատկապես կնոջ կերպարի օրինակով:

Սեդա Շեկոյանը քննարկում է խորհրդահայ ավանգարդը՝ կանանց ներկայացման խնդիրների տեսանկյունից:

Անժելա Հարությունյանը քննարկում է «կուրատոր» հասկացության և դրա փոփոխվող իմաստների պատմությունը խորհրդային և հետ-խորհրդային Հայաստանի ժամանակակից արվեստում:

Գոհար Վարդանյանը քննարկում է հայելու կիրառությամբ ինստալացիաները՝ Հայաստանի ժամանակակից արվեստում:

Ելիզավետա Շիրինյանը քննարկում է զանգվածային տեղեկատվության և արվեստաբանական մասնագիտական իմացության, ինչպես նաև խորհրդային և ամերիկյան արվեստաբանությունների փոխհարաբերությունը Օնորե Դոմիեի ներկայացման օրինակով:

Վարդան Ազատյանը, Հայաստանի միջնադարյան արվեստի ներկայացման տեսանկյունից, քննարկում է համաշխարհային արվեստի պատմության հետպատերազմյան անգլո-ամերիկյան ձեռնարկների կայացումը՝ ի հակառակ Գերմանիայում նացիոնալ սոցիալիզմի կողմից արվեստաբանության քաղաքականացմանը: